Binnen de hele schulddienstverlening zijn er een aantal belangrijke begrippen, die telkens terugkomen. Vaak zijn deze begrippen voor een schuldenaar niet helemaal duidelijk, maar ze zijn wel ontzettend belangrijk, omdat het hele saneringstraject natuurlijk ontzettend belangrijk is. Hieronder vind je een aantal belangrijke termen die je gaat horen als je te maken krijgt met schulddienstverlening.

De term schulddienstverlening

In de Wgs (de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening) wordt schuldhulpverlening (waar je dus ook ‘schulddienstverlening’ kan lezen) als volgt omschreven: ‘Het ondersteunen bij het vinden van een adequate oplossing gericht op de aflossing van schulden, indien redelijkerwijs te voorzien is dat een natuurlijke persoon niet zal kunnen voortgaan met het betalen van zijn schulden of indien hij in een toestand verkeert dat hij heeft opgehouden te betalen, alsmede de nazorg.’

Schuldeiser en schuldenaar

De termen ‘schuldeiser’ en ‘schuldenaar’ spreken voor zich. De schuldenaar is de persoon die de schuld heeft, de schuldeiser is de persoon (of het bedrijf) waar de schuld bij openstaat.

Tweefasenmodel van de schulddienstverlening

Schulddienstverlening is opgedeeld in twee fasen: de stabilisatiefase en de schuldregelingsfase. In de eerste fase vindt de intake plaats en wordt gekeken naar het best passende traject, in de tweede fase vindt het daadwerkelijke ‘schulden regelen’ plaats.

Vrij te laten bedrag (VTLB)

Het ‘vrij te laten bedrag’ is een belangrijk begrip in de schuldsanering. Het VTLB is het bedrag dat je nodig hebt om de vaste lasten te betalen en om op bijstandsniveau te leven. Alles wat boven het VTLB komt, noem je de ‘afloscapaciteit’. Dit moet worden gebruikt om de schulden af te lossen. Schulddienstbedrijven die zijn aangesloten bij de branchevereniging NVVK, berekenen het VTLB op dezelfde manier zoals dit ook in de wettelijke schuldhulpverlening (Wsnp) wordt gebruikt, namelijk via de ReCoFa-methode.

Bedreigende schulden of een bedreigende situatie

Bijzondere schulden zijn de zogenoemde ‘bedreigende schulden’. Er zijn drie soorten bedreigende situaties: bij een gedwongen woningontruiming, bij beëindiging van de levering van gas, water of elektriciteit en bij een (dreigende) opzegging of ontbinding van de zorgverzekering. In deze drie gevallen moet er binnen drie dagen na de aanmelding, een intake plaatsvinden. De normale termijn hiervoor is vier weken (volgens de Wgs).